Wat was dit weer een heerlijk luxe weekendje! Zaterdagochtend vroeg vertrokken we met de daladala naar Nzega om daar lekker naar het zwembad te gaan. Natuurlijk zat dit busje weer mega vol (zo vol dat ik helemaal tegen een ijzeren stang zat aangeduwd en nu een grote blauwe plek op mijn schouderblad heb en wat blauwe plekken op mijn arm), maar het was het allemaal waard om lekker een weekendje te ontspannen. Eenmaal aangekomen in Nzega zijn we eerst weer heel decadent gaan shoppen (het was immers pas 8.00, dus nog een beetje vroeg om nu al naar het zwembad te gaan) en hebben we weer een klein maand salaris uitgegeven aan eten, drinken en lekkers (voor ons maar 15 euro, maar voor hier is dit voor een goed verdienend persoon een maandsalaris), daarna nog eventjes over de markt om fruit en stof te kopen (onze huishoudster maakt zelf kleding, dus we zijn ook van plan om wat kleding hier te laten maken, €4,50 voor 3 m. stof en dan nog €5,- - €10,- om het te laten maken, dus ook weer geen geld). Rond een uurtje of 10.00 gingen we dan richting het zwembad, en in Nederland zou je hier echt nooit heen gaan, maar dit was echt (voor ons) feest. Lekker de hele dag bij het zwembad gelegen, af en toe een beetje leren, beetje zwemmen, heel veel en heel lekker eten, nog meer zwemmen, nog meer eten en dat was dan wel een beetje de dag. Zondagochtend nog even naar Nzega om Eveline op te halen (ons nieuwe huisgenootje) en daarna weer terug naar het zwembad om weer lekker te genieten, en zowaar, ik heb wat kleur gekregen. Voor een normaal persoon ben ik nog steeds heel erg wit, maar voor mijn doen heb ik wel een beetje een kleurtje gekregen, maar ben natuurlijk wel weer een stuk blonder geworden. Zondagmiddag nog even lekker met zijn allen gegeten (Rob, Danielle en haar zus waren er ook) en daarna weer met de bus terug naar Ndala. Helaas ging er alleen geen directe bus naar Ndala dus moesten we naar Puge en vanaf daar achter op de pikipiki (motor) naar Ndala. Alleen, dan zit je daar, helemaal achter in een stampvolle bus, met een hoop bagage, en zie er dan maar weer eens uit te komen. Nick is heel dapper door het raam eruit geklommen om al onze bagage aan te pakken, terwijl ik heel asociaal met mijn eigen tas me door de mensenmenigte heen duwde naar buiten. En dan ben je eindelijk buiten, en dan achter op een pikipiki klimmen, en hard dat de gast reed waar ik achterop zat! Ik reed ook ver voor de rest uit, zonder helm op natuurlijk en hij reed 3x zo hard over een heuvel dat ik gewoon van de motor omhoog kwam. Maar goed, het was weer een avontuur en ik ben heel huids aangekomen.
Vandaag weer de hele dag op de labour afdeling gezeten, op het moment dat ik er was, was er helaas geen enkele bevalling, maar heb wel weer veel swahili geleerd en ook wat gesproken, dus daar was het dan wel weer een hele nuttige dag voor.

Badaaye!