Wat gaat de tijd toch hard, nog maar 2.5 week en dan ga ik hier al weer weg om vervolgens nog 2.5 week rond te reizen door Tanzania en daarna weer terug te keren naar Nederland. Over precies 5 weken land ik op schiphol en is mijn ontspannen Afrikaanse leventje voorbij. Maar nu kan ik gelukkig nog even genieten van de zon, de rust en de African way of live.

Afgelopen weekend zijn we met 4en (Anne en ik en de 2 coassistenten, Danny en Jens) weer lekker wezen zwemmen in Nzega, en eindelijk hadden we nu ook een keer mooi weer tijdens het zwemmen (de afgelopen keren was het elke keer bewolkt). Wat bij mij helaas wel heeft geresulteerd in een lichtelijk rood kleurtje, maar dit is inmiddels al weer bruin aan het worden. Toen we zondag terug wilden gaan, hadden we geluk en zagen we net de daladala naar Ndala voor onze neus stoppen en konden we meteen mee. Anders was het waarschijnlijk weer een hele middag wachten op het busstation geweest om vervolgens 2,5 uur in de bus naar Puge te mogen zitten om daar dan met een pikipiki verder naar Ndala af te reizen. Gelukkig hoefde dit allemaal niet en waren we nu binnen 2 uur weer terug in Ndala. Eenmaal terug, vonden Danny en Jens een puppy bij hun in de buiten wc. Eerst zijn we nog op zoek gegaan naar zijn baasje, maar zoals de meeste honden hier, had deze geen baasje en was waarschijnlijk achter gelaten door de moederhond. Na een beetje overredingskracht en de puppy ogen van de lieve puppy had ik Anne dan zo ver dat wij haar wel een paar dagen zouden verzorgen tot we een baasje hadden gevonden. Het beestje was namelijk ook erg ziek (ze zat vol met wormen en teken en de wondjes waar de wormen uit kwamen waren ook allemaal gaan ontsteken) en als wij haar niet in huis zouden nemen zou ze het waarschijnlijk ook niet overleven. Dus, na kip conny, die helaas niet bij meer bij ons woont, heb ik nu een puppy genaamd pili (we hebben haar gevonden op de dag jumapili (zondag) en hier word je vaak vernoemt naar je geboorte dag, dus vandaar pili). Poging 2 om een huisdier te onderhouden! Maandagochtend voordat ik begon met werken heb ik ook meteen een hok voor haar buiten in de tuin gebouwd zodat ze niet wegloopt en ook niet de hele dag bij ons binnen in huis hoeft te zitten (aangezien ze natuurlijk ook niet zindelijk is). Nu proberen we haar alleen nog te leren om niet in onze voeten te bijten als ze wil spelen en niet keihard te janken elke keer als we haar buiten zetten.

Verder is er niet zo heel veel bijzonders gebeurd tot nu toe. Maandag was het nog wel druk op verloskunde afdeling, maar vandaag viel het mee. Maar 1 bevalling en 1 keizersnede bij een heel klein meisje (kleiner dan 1.50 m, en ze zegt 18 jaar te zijn, maar hier twijfelden we over) waarbij ik mocht assisteren. Nu lekker thuis zitten in de tuin, met Pili die rondjes om me loopt en alvast een beetje kijken in mijn reisgidsen voor mijn vakantie.

Tot snel weer!