Wat een week was het weer! Eerst de trieste wedstrijden van het Nederlands elftal (altijd leuk om te zien hoe Oranje verliest als je omringt bent door tig Tanzanianen die het allemaal heel grappig vinden), daarna nog eens een staking in het ziekenhuis!
Afgelopen dinsdag heeft heel het ziekenhuis gestaakt (op 3 mensen na)! Eigenlijk was ik dinsdag vrij, maar aangezien er geen artsen of verpleging was om voor de patiënten te zorgen ben ik toch maar ook gaan werken. Samen met alle andere blanken hier (we zijn hier met 8 Nederlanders inmiddels), een van de nonnen en de 3 werknemers die wel waren op komen dagen hebben we dan ook het hele ziekenhuis gerund! En wat heb ik hard gewerkt zeg. De hele dag heen en weer rennen tussen alle afdelingen om te zorgen dat de medicatie werd uitgedeeld, patiënten werden opgenomen, ontslagen en gewoon geholpen. En wat was nou de reden voor de staking.... De werknemers hier zijn nogal ontevreden over een van de mensen in de board (bestuur), ook al heeft zij heel goed werk gedaan voor het ziekenhuis, ze is communicatief niet zo handig, en zoals al in mijn vorige blog stond, wil het ziekenhuispersoneel geld zien, maar dat is er niet, en zij kan dit nou niet zo handig communiceren richting de werknemers. Nou was de werknemers al toegezegd dat ze weggaat, maar dit was niet genoeg voor ze. De werknemers wilde dat ze binnen 24 uur het dorp zou verlaten, en daarom gingen ze staken. Compleet belachelijk natuurlijk. Als je dan gaat staken en alle patiënten aan hun lot overlaat, zorg dan in ieder geval dat je een goede reden hebt. Gelukkig zouden die middag de bisschop (hoofd van de missieziekenhuizen), de regional medical officer, het hoofd van de politie en iemand van het ministerie van gezondheid al komen om alle problemen (genoemd in mijn vorige blog) op te lossen. Na een lange vergadering die middag is er uiteindelijk een tijdelijke oplossing gekomen, de board blijft de aankomende 3 weken in functie (ook met het vrouwtje wat ze dus het dorp uit wilden hebben) en wat er daarna gaat gebeuren, who know's??? Maar alle werknemers zijn nu gelukkig weer aan het werk en gelukkig zijn er ook geen patiënten overleden als gevolg van de staking (afgelopen april was er ook een staking in Dar es Salaam waar toen meerdere patiënten zijn overleden), dus alles is uiteindelijk toch nog goed gekomen. En ook nog een persoonlijk bedankje van de bisschop voor al ons harde werk, ook altijd leuk.
Nu heb ik dan nog even een half uurtje rust na 2 super lange dagen (van 7.30-23.00 gewerkt) voordat ik (weer) aan het werk mag.